Met emoticons kun je geschreven teksten interpretatie geven. Als je iets niet al te serieus bedoelt, zet je er bijvoorbeeld een knipoog achter. Zo weet de lezer dat de tekst anders bedoeld wordt dan wat er letterlijk staat. Handig, en wellicht was dit in de geschiedenis ook een uitkomst geweest. Of bestaan emoticons al veel langer dan wij denken? Bovendien: hoe zou een emoticon een historisch citaat beïnvloeden?
Niet te letterlijk
Het is fijn als je niet alle geschreven tekst al te letterlijk neemt. Sommige boodschappen krijgen nu eenmaal meer emotie door een emoticon. En laat daar nou net de naam vandaan komen. Het is letterlijk de weergave van je emotie door er een afbeelding van te maken. De bekendste en wellicht eerste is de smiley. Een lachend gezichtje voor een grappige boodschap. Diverse gezichtsuitdrukkingen kun je uitbeelden met tekentjes, waardoor je tekst meer nuance krijgt. Je krijgt meer inzicht in wat de schrijver nou eigenlijk bedoelt.
Historische uitspraken
Als emoticons vroeger bestonden, werden de bekende citaten van Einstein dan opgefleurd met knipoogjes? Een uitspraak als ‘Als we wisten wat we deden, heette het geen onderzoek’ kan heel letterlijk genomen worden. Met een knipoog erachter, is de boodschap misschien duidelijker. Of weet je of Einstein het cynisch of letterlijk bedoelde. En het is maar goed dat Kennedy ‘Ich bin ein Berliner’ hardop uitsprak. Als het geschreven zou staan zonder emotie, had het dan tot op de dag van vandaag een historisch citaat geweest? Of had men gedacht dat Kennedy de weg kwijt was?
Verkeerd begrepen
In onze huidige wereld is er erg veel geschreven tekst. Letters die zonder emotie je wereld in geslingerd worden. Hoe fijn is het dan, dat je bij een eenvoudig gesprekje in je vriendengroep, tegenwoordig vooral gevoerd via de groepschat op WhatsApp, weet of iemand wel of niet serieus is. Een ironisch bedoeld ‘Ziet er lekker uit’, wordt zonder knipoog heel anders opgevat dan met. En ‘lekker weertje’ met een knipoog kan betekenen dat het plenst van de regen. In deze groepschat is het gebruik van emoticons prima. Maar probeer wel te doseren. Als je alleen nog maar in plaatjes praat, gaat men je wellicht irritant vinden. In zakelijke gesprekken kun je de emoticon wellicht beter helemaal weren. Je wilt immers altijd serieus met je zakenpartners in gesprek zijn.
Geschiedenis – het ontstaan van emoticons
Terug naar het ontstaan van emoticons. Wist je dat ze eigenlijk al best lang bestaan? Het schijnt dat de eerste emoticon zoals we die nu nog kennen in 1982 gebruikt werd. En dat is nu toch al een hele tijd geleden. Oké bijna veertig jaar geleden is wellicht niet direct geschiedenis te noemen, maar voor veel mensen geldt dat toch als ‘vroeger’. Het is daarnaast zo dat er typografische kunst gevonden is uit 1881, die zeker als de voorloper van onze emoticons gezien kan worden. De tekens waren destijds nog gewoon rechtop. Voor onze emoticons moeten wij immers ons hoofd een kwartslag draaien, voor je ze écht goed kan zien. Maar de overeenkomsten zijn verbluffend. Conclusie? Wat als emoticons vroeger bestonden? Ze bestonden vroeger!
